|
Wybrany wiersz:
Autor : Przesmycki Zenon
Tytul : W twych cudnych oczach
W twych cudnych oczach tęskny smutek taki. Czemu? - O, powiedz mi! Jest mi, jak kiedy żurawiane szlaki Widzę lecące - gdzieś - w mgły. Ich krzyk ostatni przebrzmiał już śród cienia Z ostatnim blaskiem zórz... Czy tak odbiegły ciebie twe marzenia - I w miłość nie wierzysz już? O, wierz, wierz jeszcze! Cóż powiem ci więcej? Twój łzawy, smutny wzrok W piersi mej budzi płacz jakiś dziecięcy, Na serce rzuca mi mrok. O, uwierz! Biłbym w drzwi piekła i nieba, Byś szczęsną mogła być! Kocham cię!... Wiesz już - to więcej, niż trzeba, I pieśni mej rwie się nić...
|